Przedszkole
w Chechle

PROCEDURY POSTĘPOWANIA W SYTUACJACH TRUDNYCH W PRZEDSZKOLU

 

Szczegółowy wykaz procedur:

1. Procedura postępowania z dzieckiem sprawiającym trudności wychowawcze.

2. Procedura postępowania wobec dziecka mającego trudności edukacyjne.

3. Procedura wspierania rozwoju dziecka nadpobudliwego.

4. Procedura wspierania rozwoju dziecka zdolnego.

I PROCEDURA POSTĘPOWANIA Z DZIECKIEM SPRAWIAJĄCYM TRUDNOŚCI WYCHOWAWCZE

Podstawa prawna: - Ustawa z dnia 7 września 1991 r. - o systemie oświaty - art. 33 ust. 1 pkt 1. - Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 23 kwietnia 2004 r. w sprawie szczegółowych zasad nadzoru pedagogicznego, wykazu stanowisk wymagających kwalifikacji pedagogicznych, kwalifikacji niezbędnych do sprawowania nadzoru pedagogicznego, a także kwalifikacji osób, którym można zlecać prowadzenie badań i opracowywanie ekspertyz (Dz. U. Nr 89, poz. 845 i z 2005 r. Nr 41, poz. 386).

 Cele procedury

  • usprawnienie i zwiększenie skuteczności oddziaływań wychowawczych przedszkola w sytuacjach trudnych,
  • wskazanie działań naprawczych (korekcyjnych, terapeutycznych),
  •  · zapobieganie powtarzaniu się zachowań niepożądanych poprzez wskazanie działań profilaktycznych,

 · wypracowanie metod współpracy ze środowiskiem rodzinnym wychowanka.

1. Nauczyciel nawiązuje kontakt z rodzicami w celu przekazania i pozyskania dodatkowych informacji oraz uzgodnienia wspólnego oddziaływania wychowawczego.

2. Nauczyciel podejmuje działania wychowawcze zmierzające do eliminacji trudności i rozwiązywania problemów dziecka:

  • za zgodą rodziców kieruje dziecko na konsultację specjalistyczną (psycholog)

 · opracowuje program działań z dzieckiem w oparciu o wnioski wynikające z przeprowadzonych badań,

  • prowadzi działania kompensacyjne.

3. Nauczyciel wspomaga rodziców w pracy z dzieckiem poprzez :

 · wskazanie odpowiadającej problemowi literatury,

  • przekazywanie propozycji zabaw i ćwiczeń,
  • dostarczanie wiedzy o instytucjach wspomagających rodzinę.

4. Nauczyciel szczegółowo zapoznaje członków rady pedagogicznej z zaistniałym problemem i przedstawia podejmowane wnioski do realizacji.

 5. Kierując się dobrem dziecka, w przypadku pojawiających się problemów rozwojowych i braku współpracy, dyrektor przeprowadza w obecności nauczycieli grupy rozmowę z rodzicami i sporządza z tego spotkania notatkę służbową.

6. Wszelkie sygnały na temat zachowania dziecka kierowane do nauczyciela muszą zostać odnotowane w zeszycie współpracy z rodzicami lub w dzienniku zajęć.

7. W przypadku braku zgody rodzica na przeprowadzenie badań specjalistycznych oraz braku jakiejkolwiek współpracy z przedszkolem, przy problemie dotyczącym dziecka zagrażającego bezpieczeństwu innych, Rada Pedagogiczna podejmuje decyzję o zgłoszeniu do Sądu Rodzinnego faktu niewydolności wychowawczej rodziny.

II PROCEDURA POSTĘPOWANIA WOBEC DZIECKA MAJĄCEGO TRUDNOŚCI EDUKACYJNE

 Podstawa prawna: 1. Ustawa z dnia 7.09.1991 o systemie oświaty (Dz. U. Z 2004r. Nr 256, poz.2572 z późn. zm). 2. Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2008 w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz kształcenia ogólnego w poszczególnych typach szkół (Dz. U. z.2009r. Nr 4, poz.17).

 

CELE PROCEDURY

 1. Wczesne rozpoznanie zaburzeń rozwojowych dziecka i stymulowanie jego rozwoju.

2. Wnikliwe poznanie sytuacji dziecka i jego rodziny oraz zaprojektowanie pomocy adekwatnej do potrzeb.

3. Podjęcie systematycznego, kompleksowego działania na rzecz rozwoju dziecka, w szczególności:

- rozwijanie myślenia,

- ćwiczenie koncentracji uwagi,

- usprawnienie koordynacji wzrokowo-ruchowej,

- usprawnienie percepcji słuchowej i koordynacji słuchowo-wzrokowej,

- wzbogacenie zasobu słownictwa.

4. Korygowanie i rozwijanie zaburzonych funkcji.

5. Wyrównanie dysharmonii rozwojowych.

6. Kompensowanie braków rozwoju psychofizycznego.

POSTĘPOWANIE NAUCZYCIELA:

1. Dokonuje diagnozy (obserwacji) wstępnej dziecka w trakcie odpowiednio dobranych ćwiczeń i zabaw, poprzez ocenę poziomu sprawności poszczególnych funkcji rozwojowych i umiejętności, min.:

- lateralizacji,

- orientacji w schemacie własnego ciała i w przestrzeni,

- tempa mechanicznego uczenia się,

- spostrzegawczości,

- myślenia logicznego i wnioskowania,

- koncentracji uwagi,

- pamięci wzrokowej,

- percepcji wzrokowej,

- koordynacji wzrokowo-ruchowej,

- sprawności manualnej i grafomotorycznej,

- pamięci słuchowej,

- analizy słuchowej,

- syntezy słuchowej,

- słuchu fonematycznego, pamięci fonologicznej, sprawności aparatu artykulacyjnego i wymowy (konsultacja z logopedą),

- zasobu słownictwa,

- rozumienia podstawowych poleceń,

- znajomości liter i techniki czytania,

- pojęcia liczby i umiejętności liczenia,

- poziomu samodzielności i samoobsługi.

2. Pogłębia wiedzę o dziecku poprzez poznanie jego środowiska rodzinnego.

3. Współpracuje ze specjalistami podczas obserwacji dziecka – prowadzi konsultacje.

4. Nawiązuje kontakt z rodzicami w celu poinformowania o wynikach obserwacji.

5. Informuje rodziców o możliwościach i rodzaju pomocy dziecku:

- badania diagnostyczne w PPP,

- wydanie opinii o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju, opinii o potrzebie kształcenia specjalnego lub opinii o dziecku przez PPP,

 - zakwalifikowanie dziecka na zajęcia terapeutyczne w ramach wczesnego wspomagania rozwoju dziecka.

 6. Nauczyciel występuje do rodziców o zgodę na przeprowadzenie badań w PPP, która wskaże mu kierunki pracy kompensacyjnej z dzieckiem.

7. Szczegółowo zapoznaje członków RP z zaistniałą sytuacją i przedstawia podejmowane działania.

8. Na podstawie opinii lub orzeczenia wydanego przez PPP opracowuje i wdraża program pracy indywidualnej, który powinien być realizowany poprzez: ñ stosowanie metod odpowiednich do potrzeb i możliwości dziecka,

- trening usprawniający zaburzone czynności,

- w miarę potrzeb zapewnienie odpowiednich pomocy dydaktycznych dostosowanych do zaburzenia rozwojowego,

- wsparcie i akceptację poczynań dziecka, tego, jakim jest,

- stosowanie systemu motywacji opartego na wzmocnieniach pozytywnych.

9. Wykorzystuje m.in. następujące metody pracy i ich elementy w celu niwelowania zaburzeń rozwojowych: W. Sherborne, behawioralnej, Dobrego Startu, piktogramy, pedagogika zabawy i inne metody zgodne z potrzebami dziecka.

10. Współpracuje z rodzicami dziecka poprzez:

- udzielanie pomocy poprzez kształtowania postaw i zachowań pożądanych w kontaktach z dzieckiem,

- wzmacnianie więzi emocjonalnej pomiędzy rodzicami i dzieckiem,

- wsparcie w procesie pełnej akceptacji zaburzeń rozwojowych,

- udzielanie instruktażu i porad oraz prowadzenie konsultacji w zakresie pracy z dzieckiem,

- pomoc w przystosowaniu warunków w środowisku domowym do potrzeb dziecka oraz w pozyskaniu i wykorzystaniu w pracy z dzieckiem odpowiednich środków dydaktycznych,

- udzielenie informacji o pomocy psychologa na terenie przedszkola.

11. W przypadku pojawiających się problemów związanych ze współpracą z rodzicami lub jej braku, dyrektor  przeprowadza w obecności nauczycieli pracujących w grupie rozmowę z rodzicami i sporządza z tego spotkania notatkę służbową.

12. Wszelkie sygnały na temat zachowania dziecka i jego problemów kierowane do nauczyciela oraz wszelkie kontakty z rodzicami muszą zostać odnotowane w zeszycie współpracy z rodzicami lub w dzienniku zajęć.

13. W przypadku braku zgody rodzica na przeprowadzenie badań specjalistycznych oraz braku jakiejkolwiek współpracy z placówką RP podejmuje decyzję o zgłoszeniu do sądu rodzinnego faktu niewydolności wychowawczej rodziny.

III PROCEDURA WSPIERANIA ROZWOJU DZIECKA NADPOBUDLIWEGO

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej to nadmierna pobudliwość układu nerwowego, na ogół objawiająca się przez nadruchliwość, wzmożoną pobudliwość emocjonalną i/lub specyficzne zaburzenia w sferze poznawczej. Inaczej mówiąc, to odmienna praca mózgu, która uniemożliwia dziecku kontrolowanie swoich zachowań, a więc także kontrolowanie uwagi i ruchów. Jest stałą cechą dziecka, która może zmieniać się w miarę jak ono dorasta.

Wyróżnić można trzy charakterystyczne dla nadpobudliwości grupy objawów:

  • nasilone zaburzenia uwagi – niemożność jej skoncentrowania (sfera poznawcza),
  • nadmierna impulsywność (sfera emocjonalna),
  • nadmierna ruchliwość (sfera ruchowa).

1. Postępowanie nauczyciela wobec dziecka nadpobudliwego:

 · ustalanie stałych i jednoznacznych zasad, przypominanie dziecku o obowiązujących zasadach oraz konsekwentne ich respektowanie,

  • stwarzanie dziecku „uporządkowanego świata”,
  • stosowanie krótkich, czytelnych komunikatów,

 · szukanie konstruktywnych form rozładowania nadruchliwości,

  • częste chwalenie dziecka, zauważanie drobnych sukcesów,
  • prowadzenie „zeszytu korespondencji”,
  • niekaranie dziecka za objawy niezależne od niego,
  • przygotowywanie dziecka na nową sytuację i ustalenie nieprzekraczalnych zasad,
  • rozkładanie trudniejszych zadań na etapy, dzielenie dłuższych poleceń na części,
  • dostosowanie tempa pracy do możliwości dziecka,
  • stosowanie przerw, zabaw ruchowych,

 · docenianie trudu włożonego w pracę dziecka nadpobudliwego,

  • stosowanie metod wyciszających, relaksujących.

 2. Przedszkole zapewnia dzieciom nadpobudliwym:

  • możliwość uczestniczenia w indywidualnej terapii z psychologiem.

3. Rodzicom dziecka nadpobudliwego przedszkole oferuje:

  • stałą i systematyczną współpracę z wychowawcą, celem ustalenia wspólnych kierunków pracy z dzieckiem (wspólny front działania dom-przedszkole),
  • literaturę tematyczną,
  • współpracę z psychologiem.

4. Nauczyciele uczniów nadpobudliwych mają możliwość:

 · udziału w organizowanych przez Przedszkole szkoleniach,

  • konsultacji ze specjalistami z PPP celem uzyskania wskazówek i zaleceń do pracy z dzieckiem.

IV PROCEDURA WSPIERANIA ROZWOJU DZIECKA ZDOLNEGO

Działania przedszkola ukierunkowane na ucznia zdolnego:

  • poznawanie dziecka i jego zainteresowań, mocnych stron, zdolności,
  • położenie większego nacisku na myślenie twórcze niż odtwórcze,

 · zachęcanie do twórczego rozwiązywania problemów,

 · uczenie umiejętności planowania swojej pracy,

 · umożliwianie udziału w konkursach i przeglądach,

 · zindywidualizowanie pracy dziecka zdolnego,

  • pomaganie w kształtowaniu pozytywnej samooceny, wzmacnianie wiary w swoje zdolności, wyrażanie zadowolenia z sukcesów,

 · uczenie przyjmowania uwag i radzenia sobie z niepowodzeniami.

 Dziecko zdolne ma możliwość:

  • wykonywania zadań dodatkowych o podwyższonym stopniu trudności,

 · indywidualizacji pracy w toku zajęć – dostosowanie stopnia trudności, poziomu i ilości zadań na zajęciach,

  • pełnienie roli asystenta nauczyciela w trakcie zajęć,
  • uzyskania od nauczyciela pomocy w przygotowywaniu się do konkursów przedszkolnych i poza placówką,
  • udziału w zajęciach dodatkowych organizowanych w przedszkolu.

 W pracy z uczniem zdolnym nauczyciel:

 a) rozpoznaje uzdolnienia twórcze na podstawie obserwacji,

b) opracowuje i wdraża indywidualny program edukacyjny,

c) systematycznie współpracuje z rodzicami celem ustalenia kierunków pracy z dzieckiem

Wykonał LanSet oparty na sytemie Joomla